اهورامزدا به چم “هستي بخشِ اَبَردانا” يا “خرد كل باشنده” و يا به زبان ساده تر و به گفته ي روانشاد فردوسي توسي “خداوند جان و خرد” آن نيروي فراگير و جهاني مي باشد كه همه چيز در اوست و از اوست. به گفته ي ديگر تمامي آفريده ها نمودهاي گوناگوني هستند از اين نيروي كلي كه داراي سه ويژگي بنيادين مي باشد :
هستی ـ آگاهی ـ آفرينندگی
خداوند از مينوي افزاينده ي خود (سپنتامينو Spenta Mainyu ) و از هستي خود بر پايه ي قانون خود (اشا Asha) مي آفريند، مي پروراند، مي آرايد و به پيش مي برد.
انسان و جهان زنده و پوينده ي او بخشي از اين آفرينش نيك و شادي آفرين است. از آنجا كه اهورامزدا يك نيروي كلي بوده و تمامي هستي را در بر مي گيرد بنابراين داراي پیکر و شكل ويژه اي نمي باشد. براي شناخت او بايد فروزه هايش (ويژگي هايش) را شناخت. اين فروزه ها و توانايي ها در انسان نيز هست و راهنماي او در زندگاني و پيشرفت به سوي تكامل مي باشند. بنابراين انسان داراي همان فروزه هاي خداونديست كه بايد بدانان آگاه شده و با پيشبرد و شكوفايي و افزايندگي آنان خود را مزداگونه گرداند. بر همين پايه انسان هاي آگاه نيز دست به دست هم داده و دنياي زنده را در مسير تكاملي اش ياري رسانده و در دگرگوني و نوشدنِ هميشگي به پيش مي برند. اينچنين انسان همكار خداوند مي گردد.
برگرفته از نوشتار های موبد کامران جمشیدی
http://mobedjamshidi.com
- توضیحات
- دسته: چم ها و واژگان
