ﺗﺎ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻨﯽ ﺁﺩﻡ ﮔﻠﻪ ﺩﺍﺭﺩ
ﺍﺯ ﺑﺨﺖ ﺑﺪ ﻭ ﻗﺴﻤﺖ ﻭﻋﺎﻟﻢ ﮔﻠﻪ ﺩﺍﺭﺩ
ﺯﻭﻻﻧﻪ ﺑﻪ ﭘﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺍﻣﺮ ﺩﻝ ﺧﻮﯾﺶ
ﺍﺯ ﺗﻠﺨﯽ ﻫﺠﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺷﺐ ﻏﻢ ﮔﻠﻪ ﺩﺍﺭﺩ
ﺩﻝ ﻣﯽ ﺗﺒﺪ ﺍﺯ ﺩﯾﺪﻥ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﺗﻮ ﺍﯼ ﺟﺎﻥ
ﺑﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺯ ﻫﺠﺮﺍﻥ ﺗﻮ ﻫﺮ ﺩﻡ ﮔﻠﻪ ﺩﺍﺭﺩ
ﺑﻠﺒﻞ ﺑﻪ ﮔﻠﺴﺘﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺷﯿﺪﺍﯼ ﮔﻞ ﺍﻣﺎ
ﻫﺮ ﺻﺒﺢ ﻓﻐﺎﻥ ﮔﺸﺘﻪ ﺑﻪ ﺷﺒﻨﻢ ﮔﻠﻪ ﺩﺍﺭﺩ
ﻣﻦ ﺑﺎ ﺩﻟﯽ ﺍﺯ ﻏﺮﺑﺖ ﻭ ﻏﻢ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﯼ ﺯﺍﺭ
ﻣﯽ ﻧﺎﻟﻢ ﻭ ﺩﻝ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻭﻣﻠﻬﻢ ﮔﻠﻪ ﺩﺍﺭﺩ
ﺩﺭ ﻭﺍﺩﯼ ﻓﺮﺻﺖ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ ﭘﯿﺮ ﻭ ﺧﺒﺮ ﻧﯿﺴﺖ
ﺍﺯ ﯾﺎﺭ ﮐﻪ ﺷﺪ ﻓﺮﺻﺖ ﺍﮔﺮ ﮐﻢ ﮔﻠﻪ ﺩﺍﺭﺩ
راضیه شرافیان
- توضیحات
- دسته: سروده هایی از ایرانشهر
Saturday, 13 June 2026
شنبه, ۲۳ خرداد ۱۴۰۵
......................
فرازی از گات ها: هات 51 بند 10 ای هستی بخش دانا ، کسی که کوشش می کند جهان را به گمراهی کشاند و از اصل راستی دور سازد چنین شخصی از تبار زشت کاران و کوته فکران به شمار می رود. من برای خود و کسان خویش اشا را به یاری می خوانم و آرزو دارم به سویمان آید و ما را از پاداش نیک برخوردار سازد.