اختر شب زنده دار

اختر شب زنده دار

در اين دنيا ، كه از درد و الم هاي تو آگاهم
تو را مي دانم و با ياد تو ، پيوسته در آهم
نمي دانم، به درد و رنج هايت چون دوا بخشم
چه سان؟ با اين سوال خويش من يك عمر گمراهم
براي من تجلاي نگاهت همچو مه باشد
گمان دارم ، كه صد شامي نگيرد هيچ گه ماهم
فتاده در ميان بحر پر طغيان عشق تو
ز گردابش رهيدن كي توانم ، گر چه ملاحم
ز روي مسلك و سامان من هرگز مشو غمگين
بگو هر اشتباهم ، هر خطايم را و اصلاحم
برايت اختر شب زنده دار خاكي اي هستم
ايا خورشيد من ، كي مي شوي پيدا سر راهم

شاعره بانو رحيم جان

-

АХТАРИ ШАБЗИНДАДОР

Дар ин дунё, ки аз дарду аламҳои ту огоҳам,
Туро медонаму бо ёди ту пайваста дар оҳам.
Намедонам, ба дарду ранҷҳоят чун даво бахшам,
Чӣ сон? Бо ин суоли хеш ман як умр гумроҳам.
Барои ман таҷаллии нигоҳат ҳамчу маҳ бошад,
Гумон дорам, ки сад шоме нагирад ҳеч гаҳ моҳам.
Фитода дар миёни баҳри пуртуғёни ишқи ту,
Зи гирдобаш раҳидан кай тавонам, гарчи маллоҳам.
Зи рӯи маслаку сомони ман ҳаргиз машав ғамгин,
Бигӯ ҳар иштибоҳам, ҳар хатоямрову ислоҳам.
Бароят ахтари шабзиндадори хокие ҳастам,
Аё хуршеди ман, кай мешавӣ пайдо сари роҳам.

ШОИРАБОНУИ РАҲИМҶОН

---

ارسال دیدگاه لغو