زادرود شاعر گرامي تاجيكستان آقاي سلطان نذرشاه را به ايشان و خانواده ارجمندشان شادباش مي گوييم و سروده زيبايي از ايشان را پيشكش شما خوبان مي نماييم.
در قفس زندگی شوق پریدن شکست،
وهم برون قفس میل رهیدن شکست.
ردّ پی ام پرسه زن دور قفس از درون،
زنجیر پا کوته است پای دویدن شکست.
وحشت آزادی ام دل ته فرمان نمود،
فکر توهّم کجا نبض تپیدن شکست.
چشم تماشا ربود هرچه غروری که بود،
اشک سر مژّه ام تا به چکیدن شکست.
قسمت گردن کشی بر چه و زندان کشد،
شمع دل خسته را شعله کشیدن شکست.
محفل شعر و غزل بزم گریبان کشی
ما و من اش بر سما گوش شنیدن شکست.
دود غم دم درون دل چو سویدا نمود،
آه نفس یخ زده تا به جهیدن شکست.
من منی ام می دهد عشق من و سوز تن،
عاشقی و واله گی – من اگر از من شکست.
سلطان نذرشاه
***
Дар қафаси зиндагӣ шавқи паридан шикаст,
Ваҳми буруни қафас майли раҳидан шикаст.
Радди паям парсазан даври қафас аз дарун,
Занҷири по кӯтаҳ аст, пои давидан шикаст.
Ваҳшати озодиям дил таҳи фармон намуд,
Фикри таваҳҳум куҷо набзи тапидан шикаст.
Чашми тамошо рабуд ҳарчи ғуруре ки буд,
Ашки сари мижжаям то ба чакидан шикаст.
Қисмати гарданкашӣ бар чаҳу зиндон кашад,
Шамъи дили хастаро шӯъла кашидан шикаст.
Маҳфили шеъру ғазал базми гиребонкашӣ,
Мову манаш бар само гӯши шунидан шикаст.
Дуди ғами дамдарун дил чу сувайдо намуд,
Оҳи нафасяхзада то ба ҷаҳидан шикаст.
Манманиам медиҳад ишқи ману сӯзи тан,
Ошиқиву волагӣ – ман агар аз "МАН" шикаст.
Султони НАЗРИШО
- توضیحات
- دسته: سروده هایی از ایرانشهر