سیاه مشقی پیشکش به یاران فرارودی

این دیارجنت آسا تاجیکستان من است
خانه امید و باغ و راغ و بستان من است
سعدی ار این روضه رضوان به چشمش دیده بود
یحتمل می گفت کاین روح گلستان من است
منت پروردگار مهربان باید کشید
زین سبب کاین خاک ، چترِ پاک – ایمان من است
پرچمش کز هیچ آسیبی نمی بیند گزند
رهنما و حارس راه نیاکان من است
هر کجای این سرا گل بینی و گل بشنوی
چتر گل در این دیار از لطف جانان من است
من ندانم هم زبانی به بود یا همدلی
هم زبان وهم دل تاجیک با جان من است
مهرپاک و خالص تاجیک بر مهمان خود
شاخصی از ذات نیک هم تباران من است
طاقت و امید این یاران به گاهِ مشکلات
شاهدی بر وعده ها و فضل یزدان من است
حرمتِ بنهاده برتاریخ و دین مشترک
کنز تاجیک و همانا گنج شایان من است
گر زِمن گیرند روزی از بهشت خود سراغ
گویم : آن ، خاک زرافشان و بدخشان من است.

ه-تهرانی
 

 

 

 


Saturday, 13 June 2026
شنبه, ۲۳ خرداد ۱۴۰۵
......................
فرازی از گات ها: هات 32 بند 10 - آن ها با احترام به زمین و خورشید نگریستن را بدترین گناه می شمارند زیرا تعالیم مذهبی را تحریف می کنند ، آن ها نیک منشان را به سوی دروغ و گمراهی می کشانند ، کشتزارها را ویران کرده و بر علیه پرهیزگاران سلاح به کار می برند.