اسکندر ختلانی
اگر زنده بود، امروز ۶۲ ساله میشد. از مرگ فجیعش در مسکو ۱۶ سال میگذرد.
یکی از چکامههای ماندگار زندهیاد:
در خون من غرور نیاکان نهفته است
خشم و ستیز رستم دستان نهفته است
در تنگنای سینهٔ حسرت کشیده ام
گهوارهٔ بصیرت مردان نهفته است
خاک مرا جزیرهٔ خشکی گمان مبر
دریای بیکران و خروشان نهفته است
خالی دل مرا تو ز تاب و توان مدان
شیر ژیان میان نیستان نهفته است
پنداشتی که ریشهٔ پیوند من گسست
در سینه ام هزار خراسان نهفته است.

جانم فدای همتبارانم در پنجشیر.
رحمتی از ایران