ﻣﻦ ﺍﺯ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﭘﺎﻣﯿﺮﻡ ﻣﻦ ﺍﺯ ﻧﺴﻞ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪﻡ
ﻣﻦ ﺍﺯ ﺑﻠﺦ ﻭ ﺑﺪﺧﺸﺎﻧﻢ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺷﻬﺮ ﺳﻤﺮﻗﻨﺪﻡ
ﻣﻦ ﺍﺯ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻣﯽ ﺁﯾﻢ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻪ ﮔﺮﺩﯾﺪﻡ
ﺩﻟﻢ ﺧﻮﺵ ﺯﺍﻥ ﺷﻮﺩ ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﺴﻠﻢ ﺑﻨﺪﻡ
«ﺳﻬﻨﺪ » ﺁﺭﺯﻭﯼ ﻣﻦ ﺗﺐ « ﺩﻭﺷﻨﺒﻪ» ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ
ﮐﺠﺎ ﻣﻨﺰﻝ ﺩﻫﻢ ﺁﺳﺎﻥ ﺳﺘﯿﻎ ﮐﻮﻩ ﺍﻟﻮﻧﺪﻡ
ﻧﺸﺎﻥ ﺧﺎﮎ ﺧﻮﺍﺭﺯﻡ ﺍﺯ ﺑﺨﺎﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺷﯿﺮﺍﺯﻡ
ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺷﻬﺮ ﺗﺒﺮﯾﺰﻡ ﭼﻪ ﺩﻟﺘﻨﮓ ﺍﺳﺖ ﻣﯿﻤﻨﺪﻡ
ﺑﺴﻮﯼ ﺑﺎﻣﯿﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﻧﮕﺎﻩ ﺧﺎﺭﻭﻍ ﺍﺯ ﺷﺮﻗﻢ
ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﯿﺴﺘﻮﻥ ﺁﺭﯼ ﺩﻝ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺁﮐﻨﺪﻡ
ﺯ ﺟﻮﯼ ﻣﻮﻟﯿﺎﻥ ﺭﺍﻫﯿﺴﺖ ﺗﺎ ﺍﺭﻭﻧﺪ ﭘﺮ ﺁﺑﻢ
ﺯ ﺁﻣﻮ ﭘﺮ ﮐﺸﺪ ﻏﺮﺑﺖ ﺑﻪ ﯾﮏ ﮐﺎﺭﻭﻥ ﻟﺒﺨﻨﺪﻡ
ﺳﺰﺍﯼ ﻣﯿﻬﻦ ﭘﺎﮐﻢ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺗﮑﻪ ﮔﺮﺩﯾﺪﻥ
ﭘﺲ ﺍﺯﺍﯾﻦ، ﺑﺎﺭ ﻫﻤﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻣﯽ ﺑﻨﺪﻡ
عاكف
تصوير: آرامگاه استاد رودكي در پنجكنت
- توضیحات
- دسته: سروده هایی از ایرانشهر
Saturday, 13 June 2026
شنبه, ۲۳ خرداد ۱۴۰۵
......................
فرازی از گات ها: هات 49 بند 12 - پروردگارا پرستندگان تو در پرتو اشا از کدام یاری برخوردار خواهند شد؟ آیا زرتشت نیز در پرتو وهومن از کمک های تو بهره مند خواهد گردید؟ ای هستی بخش دانا یا سرودهای شایسته تو را ستایش کرده آرزو دارم آنچه را که در نزد تو گرامی ترین است به من ارزانی داری.