ز سوز سينه چه گويم ؟ به تاب مي سوزد
اگر من آه كشم ، آفتاب مي سوزد
غم فزون دلم را چگونه شرح دهم ؟
اگر كتاب نويسم ، كتاب مي سوزد
چراع ماه در امواج بحر نيست خموش
دل من است ، كه در قعر آب مي سوزد
فغان ز بخت بدم ، كز تو دور افتادم
غم دلم به هزار اشطراب مي سوزد
چه جاي دوست ، كه بيگانه نيز از غم من
اگر خبر بشود ، چون كباب مي سوزد
ميان خانه سكوت است و درد و تنهايي
كه در برابر من، بي حساب مي سوزد
صبا ، كه از غم تو آب مي شود دل سنگ
تمام واژه در اين شعر ناب مي سوزد
صباحت صفراوا ( صبا )
----
ЧАРОҒИ МОҲ
Зи сўзи сина чӣ гўям? Ба тоб месўзад,
Агар ман оҳ кашам,офтоб месўзад.
Ғами фузуни диламро чӣ гуна шарҳ диҳам?
Агар китоб нависам,китоб месўзад.
Чароғи моҳ дар амвоҷи баҳр нест хамуш,
Дили ман аст,ки дар қаъри об месўзад.
Фиғон зи бахти бадам, к-аз ту дур афтодам,
Ғами дилам ба ҳазор изтироб месўзад.
Чи ҷои дўст,ки бегона низ аз ғами ман,
Агар хабар бишавад,чун кабоб месўзад.
Миёни хона сукут асту дарду танҳоӣ,
Ки дар баробари ман беҳисоб месўзад.
Сабо,ки аз ғами ту об мешавад дили санг,
Тамоми вожа дар ин шеъри ноб месўзад.
САБОҲАТ САФАРОВА (САБО)
24.11.2015
- توضیحات
- دسته: سروده هایی از ایرانشهر
Saturday, 13 June 2026
شنبه, ۲۳ خرداد ۱۴۰۵
......................
فرازی از گات ها: هات 29 بند 1 - پروردگارا ! روان آفرینش به درگاه تو گله مند است ، برای چه مرا بیافریدی ؟ چه کسی مرا کالبد هستی بخشید ؟ خشم و ستیز و چپاول و غارت و گستاخی و تجاوز همه جا را فرا گرفته ؛ مرا جز تو پشت و پناهی نیست بنابراین نجات بخشی که بتواند مرا از این تنگنا رهایی بخشد به من نشان بده.