شعرى زيبا از نجيب بارور عزيز از كابل براى تهران
به پاره‌های پیوسته‌‌ی ایران بزرگ، به خراسان و تمدن فارسی، به تهرانیان و غم‌های‌شان!

دست مرا بَرید، به دستانِ دردمند
این نامه را دهید به ایرانِ دردمند

شغادها به دام دگر تکیه داده‌اند
گردن‌فراز، رستمِ‌دستانِ دردمند

اهریمنان چه کرده که تصویر خون ماست
در چهره‌های لعل بدخشانِ دردمند

از طوس تا هرات و بخارا و کاشغر
ماتم‌ گرفته است خراسانِ دردمند

ایران من، دوباره به پایت بلند شو!
با جسم زخم‌خورده و با جانِ دردمند

این صفحه را به خون و سیاهی گشوده‌اند
هرگز مباد قصه به پایانِ دردمند!

پاسخ برای دشمن‌مان دست دوستی‌ست
ای کابل و دوشنبه و تهرانِ دردمند

نجیب بارور


Saturday, 13 June 2026
شنبه, ۲۳ خرداد ۱۴۰۵
......................
فرازی از گات ها: هات 48 بند 2 - پیش از اینکه کشمکش در اندیشه ام آغاز گردد، ای هستی بخش یکتا مرا از دانستنی ها آگاه ساز. پروردگارا مرا اطمینان بخش که آیا شخص پارسا و پرهیزگار بر هواخواه دروغ و فساد پیروز خواهد گردید؟ بی شک مشیت تو چنان است و این بزرگترین پیروزی در زندگی به شمار خواهد آمد.