از وطن است و وطن است

وطن

نفسی که زندگی داد مرا
هوسی که زندگی داد مرا
و کسی که زندگی داد مرا
از وطن است و وطن است

سحر افروختن مهر دلم
شرر افروختن مهر دلم
نظر افروختن مهر دلم
از وطن است و وطن است

غزلی که گفت دریا به چمن
عسلی که ریخت از گل به دمن
و گلی که خنده افشاند به من
از وطن است و وطن است

پدری که اله ی زندگی گفت
هنری که با هنر گوشم سوخت
و سری که چشمکش هیچ نخفت
از وطن است و وطن است

بهادر رحمان اف از سمرقند

***

ВАТАН

Нафасе, ки зиндагй дод маро,
Хавасе, ки зиндагй дод маро,
Ва хасе, ки зиндагй дод маро.
Аз Ватан асту Ватан аст.

Сахар афрухтани мехри дилам,
Шарар афрухтани мехри дилам,
Назар афрухтани мехри дилам,
Аз Ватан асту Ватан аст.

Газале, ки гуфт дарё ба чаман,
Асале ки рехт аз гул ба даман,
Ва гуле ки ханда афшонд ба ман,
Аз Ватан асту Ватан аст.

Падаре ки аллаи зиндагй гуфт,
Хунаре, ки бо хунар гушам суфт,
Ва саре, ки чашмакаш хеч нахуфт,
Аз Ватан асту Ватан аст

---

ارسال دیدگاه لغو