بخارا ویزه (ويزا) می خواهد
به جای خنده ماتم هاست
به روی غنچه شبنم هاست
هوا قهریست با خورشید
دلم پیچیده با غم هاست
شبیه جنگل انبوه
چرا این سر نوشت من؟
از این دوزخ گریزانم
کجايی ای بهشت من؟
و این بیگانه ی دل سرد
مرا بیهوده عاشق کرد
چه شبها گریه ها دارم
مرا بگذاشت با این درد
درودم پر ز باران هاست
سرودم پر ز باران هاست
من آن ابر پریشانم
وجودم پر ز باران هاست
چرا این مرز و این بوم است؟
هرات و لندن و روم است
بخارا ویزه (ويزا) می خواهد
چرا تقدیر ما شوم است؟
و شاید بعد ها بر من
بخندد از الم یک زن
که همسر هست عنوانش
نمی فهمد مرا آهن
من آگاهم ز فرجامش
شراب تلخ بر کامش
اگر نام مرا گیرد
سیَه تر می شود نامش!
بدون او چه دلتنگم
به کنجی پاره ی سنگم
من از این داستان غم
به پا تا سرحد ننگم!
هواي شهر بارانیست
مگر خورشید زندانیست؟
درم را می زند مردی
سراغم را که می دانست!
شاعر: ادیبه عزیز
برگردان : دل تاجیک
Бухоро виза мехоҳад...
Ба ҷои ханда мотамҳост,
Ба рӯи ғунча шабнамҳост,
Ҳаво қаҳрист бо хуршед,
Дилам печида бо ғамҳост.
Шабеҳи ҷангали анбӯҳ
Чаро ин сарнавишти ман?
Аз ин дӯзах гурезонам,
Куҷоӣ, эй биҳишти ман?
Ва ин бегонаи дилсард,
Маро беҳуда ошиқ кард.
Чи шабҳо гиряҳо дорам,
Маро бигзошт бо ин дард.
Дурудам пур зи боронҳост,
Сурудам пур зи боронҳост.
Ман он абри парешонам,
Вуҷудам пур зи боронҳост...
Чаро ин марзу ин бум аст?
Ҳироту Ландану Рум аст.
Бухоро виза мехохад,
Чаро тақдири мо шум аст?
Ва шояд баъдҳо бар ман,
Бихандад аз алам як зан.
Ки ҳамсар ҳаст унвонаш,
Намефаҳмад маро оҳан!
Ман огоҳам зи анҷомаш,
Шароби талх бар комаш.
Агар номи маро гирад,
Сияҳтар мешавад номаш!
Бидуни ӯ чӣ дилтангам,
Ба кунҷе пораи сангам.
Ман аз ин достони ғам,
Ба по то сарҳади нангам!
Ҳавои шаҳр боронист,
Магар хуршед зиндонист?
Дарамро мезанад марде,
Суроғамро, ки медонист!
Шоир: Адибаи Азиз
Баргардон: Дили Тоҷик
- توضیحات
- دسته: سروده هایی از ایرانشهر