دیر آمدی، از قلب من چون آه بیرون می شوی
با وعدههای بی ثمر همراه بیرون می شوی
دیگر مرا یاد رخت بیخود نمیسازد ز خود
چون "ماه نخشب" بیاثر از چاه بیرون می شوی
در کنج دل از بهر تو کاخ و جلالی داشتم
اکنون چو کوچیها از این درگاه بیرون می شوی
گفتی که همراه منی در راه شعر و شاعری
ناخوانده این شعر مرا، گمراه بیرون می شوی
در غلّه زار عشق تو یک خوشه بارآور نشد
از خرمن پرحاصلم چون کاه بیرون می شوی
اعظم خجسته
**********
Дер омадӣ, аз қалби ман чун оҳ берун мешавӣ
Бо ваъдаҳои пучи худ ҳамроҳ берун мешавӣ
Дигар маро ёди рухат бехуд намесозад зи худ
Чун моҳи Нахшаб беасар аз чоҳ берун мешавӣ
Дар кунҷи дил аз баҳри ту коху ҷалоле доштам
Акнун чу кучиҳо аз ин даргоҳ берун мешавӣ
Гуфтӣ ки ҳамроҳи манӣ дар роҳи шеъру шоирӣ
Нохонда ин шеъри маро, гумроҳ берун мешавӣ
Дар ғаллазори ишқи ту як хуша боровар нашуд
Аз хирмани пурҳосилам чун коҳ берун мешавӣ
- توضیحات
- دسته: سروده هایی از ایرانشهر