پیک گل بودم و محروم بهارم کردید
بیت دل بودم و تحریر شعارم کردید
نفسم بی هوسِ عشقِ شما، داشت نداشت
در نفس پیکرِ پیکارِ نقارم کردید
چون ز خود رسته، گشادم پر و بال بسته
با نگاه حسد و کینه شکارم کردید
اخگری از فر خاکستر خود سوختگان
قاصد نور ضیا بودم و تارم کردید
شد ریخ دره ها حزن فرِ بی فره ها
آرش عار شما بودم و عارم کردید
شعر عصیانِ عصب، خنده ی گریانِ نسب
خنده سار سر بازار بتارم کردید
نوحه ی دار شما نقطه ی ایجاد شما
حرف فردای شما بودم و پارم کردید
زینِ شبدیز ز شیرینی من خالی ماند
زان که بر مرکب دجال سوارم کردید
در بهاری که پی مرگ خزان می خندید
گل رخسار شما بودم و خارم کردید
گلرخسار صفی اوا
- توضیحات
- دسته: سروده هایی از ایرانشهر
Saturday, 13 June 2026
شنبه, ۲۳ خرداد ۱۴۰۵
......................
فرازی از گات ها: هات 32 بند 3 - ای گمراهان بت پرست شما همه از تبار و نژاد سیه دلان و کژ منشانید. کسانی که از شما پیروی کرده و به شما زیاده از حد احترام گذارند نیز از تبه کاران به شمار آیند. کردار محیلانه و ریاکارانه شما از دروغ و خودستایی سرچشمه گرفته است. از این رو در سراسر گیتی به بدنامی شناخته شده اید و مورد تنفر مردم می باشید.