ﮐﻨﻢ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﻭ ﺑﺲ ﻓﺮﯾﺎﺩﺭﺱ ﻧﯿﺴﺖ
ﺻﺪﺍﯾﻢ ﺗﻨﮓ ﻭ ﺭﻭﺣﻢ ﺭﺍ ﻫﻮﺱ ﻧﯿﺴﺖ
ﺩﻭﻡ ﺑﺮ ﻣﺮﻏﺰﺍﺭ ﮐﻮﻩ ﻭ ﻫﺎﻣﻮﻥ
ﻏﺰﺍﻻﻥ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﭘﺲ ﻧﯿﺴﺖ
ﻫﻤﻪ ﺣﺎﻝ ﺩﻝ ﺍﺯ ﺷﻌﺮ ﺗﺮﻡ ﭘﺮﺱ
ﻣﺮﺍ ﺑﯽ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻋﺎﻟﻢ ﻧﻔﺲ ﻧﯿﺴﺖ
ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺗﻮ ﺩﻭ ﭼﺸﻤﻢ ﺧﻮﻥ ﻓﺸﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﻣﺜﺎﻝ ﻣﻦ ﮐﺴﯽ ﺍﻧﺪﺭ ﺟﺮﺱ ﻧﯿﺴﺖ
ﺑﺮﺍﯾﻢ ﻫﺪﯾﻪ ﮐﺮﺩﯼ ﻋﺎﻟﻤﯽ ﮔﻞ
ﻫﻤﻪ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﻦ ﺑﯽ ﺗﻮ ﺳﭙﺲ ﻧﯿﺴﺖ
ﺑﺠﺰ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻋﺎﻟﻢ
ﺑﻪ ﻣﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻋﺎﻟﻢ ﺩﺍﺩﺭﺱ ﻧﯿﺴﺖ
به دنيا آمدم با شعر والا
هزاران شكر عمرم بر عبث نيست
ﺍﮔﺮ ﺷﺎﻋﺮ نی ام ﭘﺲ ﺩﺭ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻭﺭ
ﺩﮔﺮ ﺷﺨﺺ ﺳﺨﻨﻮﺭ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﯿﺴﺖ
خرامان نعمت زاده
***
Кунам фарёду бас фарёдрас нест,
Садоям тангу рӯҳамро ҳавас нест.
Давам бар марғзори кӯҳу ҳамун,
Ғизолони диламро бозпас нест.
Ҳама ҳоли дил аз шеъри тарам пурс,
Маро бе ту дар ин олам нафас нест.
Ба ёдат аз ду дида дурр фишонам.
Мисоли ман касе андар ҷарас нест.
Бароям ҳадя кардӣ олами гул,
Ҳама дунёи ман бе ту, сипас нест.
Ба ҷуз Парвардигори ҳарду олам,
Ба мо дар ҳарду олам додрас нест.
Ба дунё омадам бо шеъри воло,
Ҳазорон шукр умрам бар абас нест.
Агар шоир наям, пас, дар ҳамин даҳр,
Дигар шахси суханвар ҳеҷ кас нест.
Хиромон ниьматзода
- توضیحات
- دسته: سروده هایی از ایرانشهر