یادداشت های امیر ثناجو
این عکس، نمایی از عمرات مظفریه (مسجد کبود) و بافت شهر تبریز در دهه 60 خورشیدی می باشد، یعنی زمانی که تراکم شهر اندک بود و سرمایه داران هنوز بافت کهن شهر تبریز را به بهانه های پوچی همچون نوسازی قلع و قمع نکرده بودند! زمانی که هنوز برج های مشمئز کننده و بی هویت در شهر مثل غده رشد نکرده بودند و از میان شهر میشد کوهپایه های عینالی را هم دید... زمانی که پاساژ مخوف کبود در زمین های غصبی مسجد کبود هنوز ساخته نشده بود؛
آری این عکس متعلق به دهه شصت میباشد، زمانی که هنوز تبریز اصالت شهری و تاریخی خودش را داشت و شهر هنوز «تبریز» بود!
- توضیحات
- دسته: یادداشت ها
Wednesday, 03 June 2026
چهارشنبه, ۱۳ خرداد ۱۴۰۵
......................
فرازی از گات ها: هات 45 بند 2 - اکنون درباره ی دو مینو ( یا دو گوهری ) که در آغاز زندگی وجود داشته اند سخن خواهم گفت. از این دو گوهر آن یکی که پاک و مقدس بود به همزاد خویش گوهر پلید چنین گفت: هیچ گاه اندیشه ، آموزش ، اراده ، ایمان ، گفتار ، کردار و وجدان ما با یکدیگر سازش نداشته و از هم جدا هستند.